14 November, 2019

خرید بازی PS4 با 59 هزار تومان!!

در نسل قبل کنسول‌های سرگرمی، یعنی PS3 و XBOX 360، بازی‌های هر دو کنسول به راحتی در دسترس همگان بود و با قیمتی نازل از هر فروشگاهی می‌شد تهیه‌شان کرد. ایکس باکس 360 که در همان ماه‌های اولیه عرضه در سال 2006 کپی‌خور شد و دیسک‌های بازی به وفور در بازار پیدا می‌شد. پی‌اس 3 نیز با اینکه تا چند سال اولیه آمدن به بازار کپی‌خور نبود اما به دلیل شرایط آن زمان، بازی‌هایش قیمتی معقول و مناسبی داشت و چندی بعد نیز کپی‌خور شد، اما چون دیسک‌های آن دی‌وی‌دی نبود و از فرمتی جدید به نام بلوری استفاده می‌کرد و در بازار داخلی نیز، به علت قیمت تقریبا بالای دیسک‌های خام آن، صرفه اقتصادی نداشت، روی هارد خود کنسول ریخته می‌شد.

به هر روی، نسل کنسول‌های هفتم در سال 2013 با معرفی PS4 و XBOX ONE پایان یافت. در زمان معرفی دو کنسول، بازی‌هایی نمایش داشتند که شاید تصورشان چندین سال قبل، حتی ممکن نبود. پیشرفت‌های گرافیکی که توجه هر بازیبازی را جلب می‌کرد، عطش بازیبازان را روز به روز برای تجربه بازی‌های مختلف، بیشتر و بیشتر می‌کرد. در همان سال‌های اولیه، به علت سیاست‌های بهتر و مشتری‌پسندتر سونی در قبال کنسول و خود بازی‌هایی که در دست ساخت بود و مهمتر از همه مشتری‌هایی که به آن‌ها اعتماد داشتند، مصرف کنندگان و بازیکنان به سمت این شرکت و کنسول سوق پیدا کردند. در این میان بازیبازان ایرانی نیز، به دلیل پیشینه تاریخی که کنسول‌های سونی در ایران داشت و نسل‌های مختلفی با کنسول و بازی‌های آن خاطرات شیرینی داشتند، به سمت این کنسول کشیده شدند.

در سال‌های اولیه، به علت مناسب بودن تقریبی قیمت‌ها و در دسترس بودن بازی‌ها، خرید بازی PS4 هم به سود مصرف کننده و هم فروشنده بود و با رشد شبکه‌های اجتماعی و گسترش اینترنت، تقاضا برای بازی‌های فیزیکی هر روز بیشتر می‌شد و بازار بازی‌های دست دوم هم رونق خوبی داشت. به نحوی که با صرف هزینه مناسبی می‌شد بازی‌ها را هفتگی اجاره کرد و به بازی کردن آن‌ها پرداخت.

در این میان، چندین مسئله جدید با آمدن نسل تازه، حداقل برای مصرف کننده ایرانی به وجود آمد. اول استفاده دوباره سونی از دیسک‌های بلوری بود. دوما حجم بازی‌ها بود که در مقایسه با نسل قبلی افزایش قابل توجهی داشت و همین اواخر بازی مثل Red Dead Redemption 2  حجمی برابر 100 گیگابایت داشت و با توجه به سرعت و قیمت اینترنت در ایران در آن سال‌ها که نظارتی نیز روی شرکت‌های ارائه دهنده اینترنت به آن صورت نبود و پهنای باند مناسبی نیز نداشت، خرید بازی PS4، حداقل به شکل دیجیتالی صرفه اقتصادی نداشت. مورد سوم نیز، پولی کردن سرویس بازی‌های آنلاین سونی که به PlayStation Network (به اختصار PSN) معروف است، بود. چون در نسل قبل، یکی از برتری‌های سونی در مقابل کنسول رقیب، همین مجانی بودن این سرویس بود.

تا یکی دو سال اول عرضه کنسول PS4، همین روند کج دار و مریض عرضه و تقاضا بین مصرف‌کننده و فروشنده جریان داشت. از حدود دو سال پیش و با بالارفتن بسیار شدید نرخ دلار، فرای همه‌ی مشکلات اقتصادی دیگر که گریبان اقشار مختلف مردم را گرفته بود، این وسط دغدغه کسانی که ویدیوگیم را سرگرمی اصلی و مناسبی چه برای خود و چه برای فرزندان خود می‌پنداشتند، با افزایش وحشتناک قیمت بازی‌ها رو به رو شدند و عملا برای عده‌ای خرید بازی PS4 به صورت فیزیکی، توجیه اقتصادی نداشت و بسیاری تصور می‌کردند که پایان راه بازی در ایران باشد. در بازه‌ای نیز قیمت بازی‌های روز و عناوینی که همان روز‌های اولیه عرضه می‌شدند تا 700 هزار تومان و یا بیشتر می‌رسید و این قیمت برای بازی‌های مورد انتظار و بعضا عناوین انحصاری، تا بالای یک میلیون تومان نیز می‌رسید.

در این میان، کم‌کم، چه خریداران و چه فروشندگان، دوباره به همان روشی برای خرید و فروش بازی‌ها برگشتند که در همان اوایل فکر می‌شد مشتری زیادی برایش وجود ندارد. خرید و فروش بازی‌های به روش دیجیتالی.

در این میان، کسانی بودند که با حذف واسطه‌ها (فروشندگان دیسک‌های فیزیکی)، به خرید بازی‌ PS4 نزدیک به قیمت دلار می‌کردند. اما باز هم با توجه به قیمت دلار، برای بیشتر مردم، خرید بازی به این صورت، خریدی لوکس به نظر می‌آمد. راه چاره در ساختار شبکه PSN بود. در نسل جدید، سونی برای اینکه بتوان بین دوستان و کسانی که در این شبکه با هم بازی می‌کردند، راه ارتباطی برقرار کند، به آن‌ها اجازه می‌داد تا وارد اکانت یکدیگر شوند و محتوای خریداری شده را نیز بین هم به اشتراک بگذارند.

در این میان، سه نوع حق اشتراک (یا به عبارتی ظرفیت) بین کنسول‌ها وجود دارد. قیمت‌ها  نیز بین این سه ظرفیت متغیر است و بین 60 تا 400 هزار تومان است. با مقایسه قیمت تمام شده بین این سه ظرفیت با نسخه‌های فیزیکی و حتی خرید بازی PS4 به صورت دیجیتالی، می‌توان به این نتیجه رسید که در این شرایط اقتصادی، به صرفه‌ترین شیوه خرید بازی PS4 همین روش ظرفیتی است. حتی به جز ظرفیت اول، توانایی فروش مجدد اکانتی که بازی درون آن است وجود دارد و این چرخه مالی، بدون دخالت بیرونی، به چرخه‌ای سالم و مورد اعتماد تبدیل شده.

شرکت‌های ارائه‌دهده خدمات اینترنت نیز با دیدن افزایش روز افزون تقاضای مردم برای دانلود دیتای بازی‌ها و با همکاری دستگاه‌های دولتی مربوطه، قیمت‌های تمام شده را به نحوی تنظیم کرده‌اند که با وجود زیاد بودن حجم بازی‌ها، دانلود آن‌ها، خصوصا در اوقاتی مثل شب، به صرفه باشد.

در این میان باید گفت که نوع دیگری از فروش اینگونه بازی‌های وجود دارد که بین بازیکنان و فروشندگان، به “اکانت هکی” و “بازی هکی” معروف است. این روشی است غیر قانونی که در آن، با هک کردن اطلاعات اکانت فردی که در خارج کشور مثلا در ایالات متحده قرار دارد، به محتویات درون اکانت آن شخص دسترسی پیدا می‌کنند و با فروش آن با قیمت پایین‌تر، به ظاهر به نغع مشتری عمل می‌کنند، ولی در واقع، اولا به جز بحث اخلاقی و ضرر مادی و معنوی که به دارنده اکانت وارد می‌شود، با متصل شدن فردی که خرید بازی PS4 روی این نوع از اکانت‌ها را انجام داده به سرورهای آنلاین، سونی بلافاصله دست به محدود کردن اکانت و بن شدن آن شخص می‌کند و نه تنها دیگر به بازی دسترسی ندارد، بلکه هزینه‌ای هم که نیز متقبل شده، از بین رفته است.

در کل، خرید بازی به صورت ظرفیتی، با توجه به شرایط کنونی کشور، مناسب‌ترین راه خرید بازی PS4 است. نه تنها دیگر نیازی به پرداخت هزینه‌ای گزاف برای خرید بازی PS4 نیست – مانند پرداخت حدود 700 هزار تومان برای هر بازی، جدا از کیفیت خود بازی که شاید بعد از خرید، چه مصرف کننده از بازی خوشش نیاید، چه خود بازی کیفیت خوبی نداشته باشد- بلکه فروش مجدد آن، راهی مناسب برای ایجاد چرخه‌ای سالم بین فروشنده‌ها و خریداران، برای تبادل بازی‌ها است.

در شرایطی که کشور با مشکلات اقتصادی درگیر است و مردم و به خصوص افراد جوان و نوجوان، برای تفریح مناسبی که بتوان وقت خود را پر کرد، دسترسی داشته باشند، پیدا کردن مکانی مورد اعتماد برای خرید بازی PS4 که قیمتی مناسب و کیفیت خدمات خوبی هم داشته باشد، ضروری به نظر می‌رسد.

 

اشتراک‌گذاری

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *